แผนการอ่อย ครั้งที่ 18 [Nc]

 

18 : มาเสม็ด เสร็จ...

 

        [Pee : Say]

        “พี่พี มานอนสิ”

        “อ่า ครับ”

        ผมตอบน้องพรีมก่อนจะเดินขึ้นเตียงด้วยท่าทีหวั่นๆ เพราะไม่รู้จะบุกยังไงดี ดูแล้วคนตัวเล็กก็ไม่เล่นด้วยซักนิด จะนอนๆ อย่างเดียว ส่วนตอนนี้น้องชายผมมันเริ่มตื่นตั้งแต่เห็นน้องพรีมในชุดเสื้อเชิ้ตแล้ว บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กินเข้าไปอีก ผมมองคนตัวเล็กที่นอนหลับตานิ่ง โดยปล่อยให้ปลายเสื้อเชิ้ตเลิกขึ้นมาจนสามารถเห็นบ็อกเซอร์ด้านใน แค่นั้นมันก็ทำให้จุดอ่อนไหวของผมมันปวดไปหมด

        จะปล่อยไว้ แล้วไปช่วยตัวเอง...

        หรือจะรุกดี

        น้องพรีมลืมตาขึ้นมามองผมนิดหน่อย ก่อนจะขยับปากเล็กๆ นั่นถาม “พี่พีเป็นอะไรอ่ะ ทำไมไม่นอน”

        “น้องพรีมครับ พี่...”

        “อยากลองแล้วล่ะสิ ” คนตัวเล็กยิ้มมุมปาก ก่อนจะมองผมด้วยแววตาขำๆ คงจะถูกใจมากที่ทำให้ผม ‘อยากลอง’ ได้ขนาดนี้ “พี่พีรักพรีมหรือเปล่า?”

        “...”

        “ตอบไม่ได้เหรอ”

        “ครับ”

ผมหลบตาน้องพรีมที่กำลังเม้มปากแน่น เพราะรู้ตัวดีครับ การที่จะมีอะไรกับคนที่ตัวเองยังหาคำตอบไม่ได้ว่ารักหรือเปล่า มันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย โดยเฉพาะน้องพรีม เจ้าตัวไม่เหมือนคนอื่นๆ ที่ผมเคยนอนด้วย มันเหมือนมีมากกว่านั้น เป็นอะไรที่สำคัญมากกว่าและถ้าผมจะทำร้ายคนตรงหน้าด้วยอารมณ์ของตัวเอง มันก็คงจะใช่เรื่องอยู่

“นอนนะครับ” ผมพูดเสียงเบา พลางลูบหัวคนตัวเล็ก

“พี่พีไม่รักพรีมซักนิดเลยเหรอ”

“...”

“หรือรักแต่ไม่พูด...นั่นสินะ พี่พีเป็นพวกชอบแสดงออกมากกว่าคำพูดนี่นา...”น้องพรีมพูดด้วยท่าทีติดตลก แต่ผมกับไม่รู้สึกว่ามันตลกซักนิด

“...”

        “...งั้นพรีมจะคิดไปเองได้มั้ย ว่าพี่ก็รักพรีมเหมือนกัน”

        ไม่ว่าเปล่า คนตัวเล็กใช้มือโน้มคอของผมลงไป จนริมฝีปากของเราแตะกัน ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะตักตวงคนตรงหน้าให้พอใจ ลิ้นของผมค่อยๆ ทำให้กลีบปากเล็กของน้องพรีมเปิดออก ก่อนที่ลิ้นของเราเกี่ยวพันกันไปมาจนรับรู้รสชาติของกันและกัน ซึ่งรสหวานๆ ของน้ำส้มยังคงติดอยู่ในปากของน้องพรีม ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะดูดลิ้นนั้นเพื่อชิมความหวานของมัน ก่อนที่คนตัวเล็กจะดันหน้าผมออกด้วยอาการหอบถี่ๆ

        “ขะ...ขมอื้อ...”

        ผมกดจูบลงไปอีกรอบ โดยไม่ปล่อยให้น้องพรีมเว้นวรรคมากนัก เจ้าตัวหลับตาปี๋ คงเป็นเพราะรสขมๆ ของเบียร์ที่ยังคงติดอยู่ในปากของผม แต่ก็ใช่ว่าผมจะยอมถอย ลิ้นของผมยังรุกรานอยู่ในปากของน้องพรีม ส่วนมือก็เอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่ผมเคยติดให้คนตัวเล็กเองกับมือ กระดุมเม็ดแรกหลุดออกอย่างง่ายดาย ตามด้วยเม็ดถัดๆ ไป จนหมด เหมือนกับน้องพรีมจะรู้ตัวแล้วว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับตัวเอง จึงใช้มือของตัวเองมาจับมือของผมแน่น ผมเองก็ได้แต่บีบมือเล็กนั้นกลับ ราวกลับว่าให้เจ้าตัวเชื่อมั่นในตัวผม

        ทั้งๆ ที่มันไม่มีหลักประกันอะไรเลย...

        แต่น้องพรีมก็เลือกที่จะเชื่อ เพราะมือเล็กค่อยๆ ปล่อยมือผมออกและเปลี่ยนเป็นโอบรอบคอเหมือนเดิม ก่อนที่เจ้าตัวจะตอบรับจูบของผมอย่างหนักหน่วง ซึ่งมันทำให้ผมแถบกูไม่กลับ มือผมไล้ฟ้อนเฟ้นไปทั่วเนื้อตัวขาว โดยเฉพาะตุ่มไตเม็ดเล็กทั้งสองข้าง คนตัวเล็กจะบิดไปมาทุกครั้งที่ผมบดขยี้มัน ผมถอนจูบออกก่อนจะมองใบหน้าน้องพรีมที่ตอนนี้แดงกล่ำ บวกกับแววตาช่ำๆ ยิ่งทำให้อารมณ์ของผมพลุ่งพล่าน

        ไม่ไหวแล้ว...

        “ขอนะครับ...” ผมพูดเสียงเบา ก่อนที่น้องพรีมจะหน้าแดงยิ่งกว่าเก่า และเบือนหน้าหนี

        “อื้อ...”

        แม้จะเป็นคำตอบสั้นๆ แต่ก็ทำให้ผมที่จะอดยิ้มไม่ได้ ก่อนที่ตัวเองจะกดจูบลงไปอีกรอบ คนใต้ร่างของผม เริ่มใช้มือของตัวเองรุกผมบ้างโดยการสอดมือเข้าไปในเสื้อของผมแล้วลูบจนทั่ว ก่อนที่มือนั่นจะเลื่อนลงต่ำเลื่อยๆ จนมันจับกุมน้องชายผมที่พองคับกางเกง น้ำพรีมทำตาโตก่อนจะชักมือกลับ

        ถอยตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วล่ะครับ 

        ผมผละใบหน้าออก ก่อนจะมองน้องพรีมที่ทำหน้าตื่น คงจะตกใจในแรงอารมณ์ของผมนั่นแหละ คนตัวเล็กค่อยๆ หันมามองหน้าผม แล้วพูดออกมาเสียงเบา “ของพี่พีน่ากลัว...”

        “เคยจับแล้วไม่ใช่เหรอครับ ”

        “อะไรเล่า !”

        ผมหลุดหัวเราะกับหน้าบึ้งๆ บวกกับท่าทีเขินๆ ของเจ้าตัว พลางนึกถึงครั้งก่อนที่น้องพรีมเคยช่วยผม แต่มันก็แค่ความสัมพันธ์ภายนอกเท่านั้น ไม่มีอะไรลึกซึ้งเท่าไหร่ และครั้งนี้ก็ก็หวังว่าผมจะได้ครอบครองคนตัวเล็กมากกว่านั้น มากให้เท่าที่ผมต้องการ

        น้องพรีม ดันตัวเองขึ้นทำให้ผมต้องถอยออก คนตัวเล็กมองหน้าผมที่นั่งอยู่ไม่ห่างด้วยท่าทีหวั่นๆ ก่อนจะเอื้อมนั่นมาที่เป้ากางเกงของผมอีกครั้งพลางบีบเบาๆ ผ่านเนื้อผ้า แม้จะเป็นการสัมผัสเบาๆ แต่มันก็มากพอที่จะทำให้ผมเผลอครางออกมา ดูแล้วน้องพรีมเองก็พอใจในการกระทำของตัวเอง ท่าทีเขินอายค่อยๆ หายไปแต่ไม่ทั้งหมด ได้ที้เจ้าตัวเลยเปลี่ยนเป็นล้วงมือเข้าไปในกางเกงนอนของผม ก่อนที่มือนั่นจะสัมผัสเข้ากับจุดอ่อนไหวโดยมือเล็กค่อยๆ กำมันไว้ทำให้ผมเผลอซี๊ดปากออกมา

        น่าอายชะมัด!

        “อึก...!”ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อน้องพรีมบีบไอ้นั่นของผมแรงๆ ก่อนที่เจ้าตัวจะหลุดหัวเราะ แต่ผมนี่สิ เจ็บสุดๆ คนตัวเล็กหัวเราะคิกคัก มองผมที่ทำหน้าเจ็บปวดอยู่ “กะ...แกล้งพี่อีกแล้วนะครับ”

        ให้ตายสิ! แกล้งอะไรไม่แกล้ง มาบีบไอ้นี่เนี่ยนะ!

        “ฮ่าๆๆ นิดเดียวเอง~”

        “สงสัยคืนนี้ต้องจัดการกับเด็กดื้อหนักๆ”

        ผมพูดประโยคเดียวกับที่พูดกับน้องพรีมบนรถ ซึ่งทำเอาเจ้าตัวถึงกับหน้าตาตื่นแล้วหุบยิ้มทันที ก่อนที่เจ้าตัวจะชักมือออกจากกางเกงของผมอย่างไว และแน่นอนว่าผมไวกว่า ผมคว้าตัวน้องพรีมที่กำลังจะดันตัวเองถอยไปทางด้านหลังให้เข้ามาใกล้ แล้วจับกดลงกับที่นอนโดยมีผมขึ้นไปนั่งทับไว้แล้วกดแขนทั้งสองนั่นลงกับที่นอน เพื่อไม่ให้สามารถขยับหนีไปไหนได้ เสื้อเชิ้ตของคนตัวเล็กเปิดออกกว้างจนแทบจะหลุดออกจากตัว ผมใช้สายตาไล่มองร่างกายนั้นอย่างสื่อความหมาย ซึ่งน้องพรีมเองก็ได้แต่ดิ้นไปมา

        “อ๊ะ...!”

        ผมกดริมฝีปากลงไป โดยเปลี่ยนเป้าหมายจากปากเป็นยอดอกเม็ดเล็กสีชมพูนั่นแทน คนตัวเล็กถึงกับบิดเร้าๆ เมื่อผมดูดเม้มมันแรงๆ แต่ก็ไม่วายที่จะแอ่นอกขึ้นสู้ปากผม ยิ่งน้องพรีมดิ้น ผมก็ยิ่งนึกสนุก ไล่เม้มทั้งสองข้างสลับไปมาจนมันขึ้นสีเรื่อตัดกับผิว

        “หึ ”

        “ไอ้พี่พีบ้า~”

        ผมปล่อยแขนน้องพรีมให้เป็นอิสระ หลังจากที่คนตัวเล็กหยุดดิ้น และเปลี่ยนเป็นจับหัวผมแทน ผมไล่จูบตามเนื้อตัวขาว ส่วนมือก็เริ่มรุกรานเข้าไปในบ็อกเซอร์ตัวบางจนทำให้เจ้าตัวสะดุ้งโหยง ผมดันตัวเองขึ้นก่อนจะดึงกางเกงนั่นให้พ้นตัวคนตรงหน้า ซึ่งน้องพรีมเองก็หลับตาปี๋ขาก็หุบขาแน่นเพื่อปกปิดส่วนนั้นของตัวเอง แล้วก็ไม่ลืมที่จะยกมือขึ้นมาปิดหน้า

        อ่า...จะดึงดูดกันถึงไหน

        “พรีมอายนะ...”

        “J” ผมยิ้มให้คนตัวเล็กที่ส่งสายตาผ่านมือเล็กนั่นมา ก่อนที่ตัวเองจะลุกขึ้นแล้วเดินไปที่กระเป๋าเสื้อผ้าที่วางไว้มุมห้อง ซึ่งน้องพรีมค่อยๆ ดันตัวเองขึ้นแล้วมองผมงงๆ ผมจึงไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กต้องรอนานนัก โดยการหยิบวาสลีนที่แอบพกติดกระเป๋ามา ก่อนจะเดินกลับไปที่เตียง

        “อะ...อะไรอ่ะ...อ๊ะ!” ผมดันคนตัวเล็กลงนอนกับที่นอนอีกครั้ง โดยไม่คิดจะตอบคำถามผมแทรกตัวผ่านระหว่างขาทั้งสองข้างของน้องพรีม ซึ่งตอนแรกเจ้าตัวได้แต่หนีบไว้แต่ก็ยอมอ้าออก ปากของผมไล้จูบไปทั่วเรือนร่างเล็กที่นอนอยู่ มือก็ไม่ปล่อยให้ว่างจัดการเอาวาสลีนออกมาแล้วป้ายที่บริเวณช่องทางหลังโดยไม่ทันให้คนตัวเล็กได้ตั้งตัว น้อพรีมสะดุ้งเฮือกเมื่อนิ้วของผมถูไปมาก่อนจะค่อยๆ สอดเข้าไป “จะ...เจ็บ พี่พี...พรีมเจ็บ...”

        อ่า...รัดชะมัด

        “อย่าเกร็งนะครับ...” ผมพูดเสียงเบา ก่อนที่จะงับลงบนยอดอกเม็ดเล็กนั่นเพื่อให้น้องได้ผ่อนคาย ซึ่งดูคนตัวเล็กเองก็ไม่ได้ดื้ออย่างที่คิด เพราะความเกร็งเริ่มลดลง ผมจึงเริ่มเพิ่มนิ้วเข้าไปจากหนึ่งเป็นสอง และสองเป็นสามพลางควานไปทั่วช่องทางคับแคบนั่น

        “อื้อ...”

        เมื่อเห็นว่าช่องทางหลังของน้องพรีมเริ่มชินกับสิ่งแปลกปลอมแล้ว บวกกับคนตัวเล็กที่เริ่มผ่อนคาย ผมจึงถอนจูบออกจากตัวน้องพรีม แล้วรุกอยู่ทางด้านล่างอย่างเดียว นิ้วของผมขยับเข้าออกช้าๆ เป็นจังหวะเนิบๆ ซึ่งทำเอาน้องพรีมถึงกับหลับตาแน่นมือก็ปัดป่ายไปทั่ว โดยพยายามเก็บเสียงของตัวเองให้มากที่สุด แต่ก็ไม่วายที่มันจะหลุดออกมา ผมหวังว่าวาสลีนมันจะช่วยให้น้องพรีมบรรเทาความเจ็บลง ถึงผมจะไม่เคยมีอะไรกับผู้ชาย แต่ใช่ว่าจะไม่เคยเล่นกับช่องทางหลัง ซึ่งผู้หญิงบางคนก็ชอบ แต่ส่วนมากจะบอกว่าเจ็บมากกว่า

        “อย่าเกร็งนะครับ...”

        ผมพูดกับน้องพรีมหลังจากที่ถอดนิ้วทั้งหมดออกมา ซึ่งดูคนตัวเล็กจะรู้สึกโล่งขึ้นมาทันที ผมดึงกางเกงตัวเองลงอย่างไม่รอช้า ก่อนที่เจ้าน้องชายของผมมันจะดีดพรึงออกมาด้วยแรงอารมณ์ อย่างว่า ตอนนี้อารมณ์ของผมมันฉุดไม่อยู่แล้ว เวลาที่ช่องทางนั้นตอดนิ้วของผม น้องชายของผมก็ยิ่งปวดเข้าไปใหญ่ บวกกับท่าทีหอบๆ กับหน้าแดงๆ ดวงตาช่ำๆ ของน้องพรีม มันยากเกินกว่าที่จะห้ามตัวเองจริงๆ

        ผมดันขาทั้งสองข้างของร่างที่นอนอยู่ไปด้านหน้า โดยให้สะโพกยกลอยสูงขึ้น น้องพรีมเองก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร แต่เริ่มทำหน้าตาตื่นขึ้นมา ก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดหน้าของตัวเองไว้ ซึ่งเป็นปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นประจำเวลาเจ้าตัวรู้สึกอาย พลางส่ายไปส่ายมา คาดว่าคงเขินมากจริงๆ แต่ผมยิ่งมองแล้วมันยิ่งน่ารักมากกว่า และตอนนี้น้องผมมันก็พร้อมรบเต็มที่แล้วด้วย

        “อึก...!”

        “อย่าเกร็งนะครับ” ผมพูดคำเดิมๆ ใส่น้องพรีม แต่ดูเหมือนคราวนี้คนตัวเล็กจะไม่ฟังผมซักนิด หลังจากที่ผมกดน้องชายผมลงไป ซึ่งมันเข้ายากมากๆ จนต้องใช้วาสลีนช่วยชโลมอีกครั้งเพื่อบรรเทาความฝืด น้องพรีมหอบหนักแต่ก็ไม่ได้พูดว่าเจ็บออกมา ได้แต่หลับตาโดยมีน้ำตาไหลออกมาเล็กน้อยพลางกัดปากของตัวเองแน่น ทำให้มอดไม่ได้ที่จะก้มลงไปจูบคนตรงหน้าเพื่อให้ช่วยบรรเทาความรู้สึกที่เข้ามาหาคนตัวเล็ก

        ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ผมเป็นคนมอบให้เองกับมือ...

        “จะครางก็ได้นะ...”

        “มะ...ไม่เอา เดี๋ยวพวกพี่ดาวได้ยิน...”

        “อย่าฝืนมากนะครับ เด็กดี”

        “อะ...อื้อ”

        น้องพรีมว่าพลางหลบตาของผม ผมจึงได้ตาจูบซับน้ำตาบนหน้านั่น โดยที่มือของตัวเองก็ช่วยสร้างความรู้สึกให้กลับส่วนกลางของน้องพรีม เพื่อที่จะให้ช่วยทดแทนความรู้สึกเจ็บที่แล่นเข้ามา และมันก็ดูเหมือนจะได้ผล เมื่อคนตัวเล็กเริ่มครางออกมาแม้จะเป็นแค่เสียงเบาๆ ก็ตาม ได้ทีผมเลยถือโอกาสดันน้องชายตัวเองเข้าไปจนสุด ทำเอาน้องพรีมถึงกับสะดุ้งเฮือกน้ำตาก็พานไหลออกมาเรื่อยๆ

        “เจ็บ...พี่พีพรีมเจ็บ ฮือ...”

        “เจ็บแป๊ปเดียวนะครับ”

        ไม่รู้ว่าจะเป็นการเห็นแก่ตัวหรือเปล่าที่พูดแบบนั่น แต่จะให้ผมถอยตอนนี้ก็ไม่ได้แล้ว น้ำตาของน้องพรีมยังคงไหลไม่หยุด โดยมีเสียงสะอื้นเบาๆ เป็นตัวประกอบ ผมจึงกดจูบลงไปบนปากสั่นๆ ของคนตัวเล็กๆ ทั้งๆ ที่น้องชายของผมอย่างคงอยู่ในร่างกายของน้องพรีม อยากขยับจะแย่แล้วครับ เพราะตอนนี้มันปวดหนึบไปหมดสาเหตุก็คงเป็นเพราะการบีบรัดจากช่องทางหลังของน้องพรีมนั่นแหละ

        “อ๊า...”     

        เสียงเล็กๆ นั่นยิ่งทำให้อารมณ์ของผมพลุ่งพล่าน น้องพรีมตัวเริ่มเกร็ง คงเป็นเพราะมือของผมที่เกาะกุมส่วนกลางของเจ้าตัว และมันก็ทำหน้าที่ได้อย่างดี ทำให้ผมต้องหยุดแม้มันจะเป็นการทำให้น้องพรีมรู้สึกไม่ดีก็ตาม แต่ผมอยากจะให้คนตัวเล็กปลดปล่อยมาเพราะจากความรู้สึกด้านหลังมากว่า น้องพรีมหอบถี่ๆ และคงจะทรมานมากที่ผมหยุดการกระทำของตัวเอง ผมดันขาน้องพรีมไปข้างหน้ามากกว่าเดิม จนมันอ้าออกเต็มที่ ผมจึงค่อยๆ ขยับสะโพกของตัวเองช้าๆ

        แต่เสียงของคนตัวเล็กดันขัดขึ้นมาซะก่อน

        “อ๊ะ! พะ...พี่พี พรีม...”

        “ยังเจ็บอยู่เหรอครับ”

        “จะ...เจ็บ”

        ผมหยุดช่วงล่างของตัวเอง ก่อนจะเปลี่ยนจากจับขาน้องพรีมเป็นดึงคนตัวเล็กขึ้นมากอดไว้แน่น ทั้งๆ ที่ร่างกายของเรายังคงเชื่อมกันอยู่ เสียงสะอื้นเบาๆ ของน้องพรีมทำให้ผมต้องคอยลูบหัวคนตรงหน้าเพื่อปลอบประโลม น้องพรีมเองก็กอดผมแน่น โดยใช้ไหล่ผมเป็นที่พิงหัวของตัวเอง ผมจึงกดจมูกลงไปบนคอขาว ปากก็ไล่เม้มไปทั่วจนมันเกิดสี น้องพรีมเองก็เริ่มมีอารมณ์ร่วมแล้ว จึงค่อยๆ กระซิบเสียงเบาที่ข้างหูของผม

        “ขยับก็ได้ พรีมไม่ค่อยเจ็บแล้ว...อ๊า”

        ผมไม่รอช้ารีบขยับสะโพกตัวเองทันที ดูแล้วน้องพรีมเองก็จะรู้สึกเช่นกัน ถึงได้เผลอหลุดร้องออกมา เราสองคนยังคงอยู่ในท่านั่ง แต่มันก็ไม่ใช่อุปสรรคสำหรับผมเท่าไหร่ ผมขยับสะโพกช้าๆ ก่อนจะเริ่มเร็วขึ้นเพราะการตอดจากช่องทางหลังของน้องพรีมมันทำให้ผมทรมานไม่น้อย

        “อ่า...”

        “พะ...พี่พี พรีมรู้สึก...”

        ผมกดย้ำๆ ในบริเวณที่น้องพรีมบอกว่า ‘รู้สึก’ ออกมา มันคงจะเป็นจุดกระเส่าของเจ้าตัว น้องพรีมถอยหน้าออกจากไหล่ผม ดวงตาเยิ้มๆ นั่นทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะกดจูบลงไปบนปากเล็ก แต่จูบได้นิดเดียวก็ต้องถอนออก เพราะตอนนี้อยากจะเน้นทางด้านล่างอย่างเดียว

        สะโพกของผมขยับเร็วและแรงขึ้นจนเกิดเสียงเอี๊ยดๆ จากเตียง กลัวเหมือนกันครับว่าพวกไอ้ดาวจะได้ยิน โชคดีที่ห้องของพวกมันอยู่ทางด้านหลัง เสียงแค่นี้อาจจะไม่ไปถึงพวกมันก็ได้ แต่ถึงจะไปถึง ผมก็ไม่สนใจอะไรอีกแล้วล่ะ ผมปล่อยให้ตัวน้องพรีมนอนราบลงกับเตียงอีกครั้ง แล้วดันขาของคนตัวเล็กขึ้นเพื่อให้ตัวเองทำได้สะดวกกว่า ผมขยับสะโพกอีกครั้ง ซึ่งทำเอาคนตัวเล็กถึงกับสั่นครอนตามแรงของผม น้องพรีมกัดปากแน่นและหายใจแรงๆ อยู่หลายครั้ง จนกระทั้งตัวเองปลดปล่อยออกมาจนเปอะเปื้อนเต็มหน้าท้องของตัวเอง ผมจึงขยับช่วงล่างเร็วขึ้นเพื่อให้ตัวเองเสร็จตามคนตรงหน้า ผมครางครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยของเหลวใส่ไปในตัวของน้องพรีม ซึ่งทำเอาเจ้าตัวถึงกับสะดุ้ง แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ได้แต่นอนหอบอยู่แบบนั้น

        ซึ่งมันไม่ต่างอะไรกับผมตอนนี้ซักนิด

        “มะ...ไม่เอาแล้ว พอแล้ว...”

        “...”

        ผมไม่ตอบ ได้แต่หอบพลางมองคนตัวเล็กที่หน้าแดงกล่ำ โดยมีท่อนเนื้อของผมอยู่ในตัว ผมก้มลงเลียน้ำรักบนหน้าท้องของน้องพรีมโดยไม่นึกรังเกียจ ซึ้งทำให้ผมพรีมทำตาโตแล้วม้วนท้องไปมา คงจะเสียวกับสัมผัสของผม ผมขยับสะโพกอีกครั้ง ซึ่งทำเอาน้องพรีมถึงกับพูดออกมาด้วยเสียงกระเส่า

        “พะ...พี่พี...”

        นี่ล่ะ ตัวกระตุ้นอารมณ์ของผมอย่างดีเลย

        “อีกรอบนะครับ...”

        “มะ...อ๊ะ!”

        ผมขยับสะโพกโดยที่ไม่ให้คนตัวเล็กได้ทันตอบ มันขยับได้ง่ายขึ้นอาจเป็นเพราะน้ำรักของผมที่คอยช่วยลดการเสียดสี ตอนนี้มีเพียงเสียงครางของน้องพรีมที่ดังลั่นห้องโดยไม่คิดที่จะกลั้นเก็บอีกต่อไป ทำให้ผมแถบสติหลุดเมื่อฟังเสียงนั่นบ่อยๆ ชอบเสียงของคนตัวเล็กเวลาครางจริงๆ ไหนจะท่าทีที่ตัวเองกำลังเสียวสุดๆ อีก มันทำให้ผมแถบคลั้ง

        “ครางสิครับ...”

        “อ๊ะ...อ๊า...พะ...พี่พี...มัน...”

        “...”

        “เสียว...พรีมเสียว...”

        เพียงคำพูดแค่นั้น ทำให้ผมเร่งเร้าปฏิบัติการของตัวเองโดยไม่คิดที่จะหยุดพัก

        สงสัยคืนนี้คงจะจบลงด้วยอีกรอบ...

และอีก (หลาย)รอบแน่ๆ

 

 

 

TheBuFFalo : จบแล้วจร้า 555+ เขินจัง แต่งไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ มันเลยออกมาดูแข็งๆ ยังไงก็ขอบคุณที่อ่านนิยายเรื่องนี้เน่อ (ไม่คิดว่าจะมาใกลขนาดนี้ 5555+)

อ่านต่อ >>คลิก<<

แผนการอ่อย ครั้งที่ 10 [Nc]

10 : ครั้งแรก (แกล้งกันนี่หว่า)

 

 

          พี่พีคว้าตัวผมให้เข้ามาไกล้ ก่อนจะดันจนหลังผมติดกับประตู คนตัวใหญ่จะไม่รอช้าประกบริมฝีปากนั่นลงบนริมฝีปากผมทันที พี่พีใช้มือของตัวเองจับใบหน้าผมให้อยู่นิ่งเพื่อรอรับจูบนั่น ลิ้นร้อนค่อยๆ ลุกล้ำเข้ามาในปากเรื่อยๆ จนเกี่ยวพันกับลิ้นของผมไปมา ความรูสึกวูบวาบในใจเริ่มก่อขึ้นอีกครั้งเมื่อคนตรงหน้าถอนจูบออกแล้วเลื่อนริมฝีปากลงมาที่ต้นคอ มือหนาเลื่อนเข้ามาในเสื้อและลูบไล้ไปทั่ว จนผมแทบทรุดเมื่อมือนั่นสัมผัสโดนกับยอดอก จึงได้แต่กำเสื้อพี่พีแน่นเพื่อเบาเทาความเสียวที่เกิดขึ้นภายในเสื้อตัวบาง

          “ดะ...เดี๋ยว...อ๊ะ...”

          ผมสะดุ้งและหลุดครางออกมาเมื่อมืออีกข้างของพี่พีเลื่อนต่ำมาอยู่ภายใต้กางเกงของผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ มือหนาสัมผัสกับจุดอ่อนไหวของผมเบาๆ แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันกับมากมายจนผมจิกแขนพี่พีแน่นเพื่อกันไม่ให้ตัวเองล้มลง เกิดมาไม่เคยมีใครมายุ่งกับของรักของหวงของผมมาก่อน แต่ตอนนี้พี่พีกลับกำลังจับมันแล้วหยอกล้อกับส่วนนั้นของผมราวกับคุ้นเคย

          มะ...ไม่ไหว

          “พะ...พี่พี มะ...อ๊า”

          ปากของพี่พีงับลงมาที่หัวนมผม ผ่านเสื้อตัวบางที่ใส่อยู่ ส่วนช่วงล่างก็ยังคงสร้างความรู้สึกเสียวซ่านได้เป็นอย่างดี เมื่อมันขยับเร็วขึ้นเรื่อยๆ มือของผมเปลี่ยนเป็นโอบกอดร่างหนาแน่น แล้วซบหน้าลงบนไหล่ของคนตรงหน้า พี่พีขบกัดหัวนมผมเบาๆ จนมันเกร็งแข็ง เสื้อบางเริ่มเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย ร่างของผมกระตุกเกร็งเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเสร็จ แต่ก็ต้องชะงักเมื่ออยู่ๆ พี่พีก็หยุดทุกอย่างอยู่แค่นั้น เจ้าตัวถอยตัวเองออก ทุกอย่างที่สัมผัสบนตัวผมต่างก็ผละออกห่างทั้งหมด เหลือแต่ผมที่ยังคงกอดร่างสูงแน่น ด้วยอารมณ์ที่ค้างสุดๆ

          นะ...นี่จงใจจะแกล้งกันใช่มั้ยเนี่ยL

          “ไม่คิดจะรอพี่เลยหรือไง”

          “อะ...อะไรเล่า!”

          “นี่เราแอบใส่อะไรลงไปในน้ำส้มของพี่หรือเปล่าเนี่ย”

          “พรีมเปล่านะ!” พี่พีก้มหน้ามองผมราวกับจับผิด ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา แต่ผมนี่สิ เล่นเอาขำไม่ออกเลยทีเดียว

          “แล้วไป งั้นพี่ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า”

          “อะ...อะ...”

          คนร่างสูงยืดตัวขึ้นก่อนจะบิดขี้เกียจไปมา โดยไม่มีอาการหมดแรงเหมือนเมื่อซักครู่ซักนิด ทำเอาผมงงเป็นไก่ตาแตก และเริ่มเข้าใจว่าเมื่อกี๊ผมต้องโดนพี่พีแกล้งแน่ๆ จริงๆ แล้วพี่พีต้องยังไม่ได้กินไอ้น้ำส้มนั่นชัวร์ แถมยังรู้ทันแผนของผมอีกต่างหาก

          แล้วไอ้แก้วเปล่านั่นมันหมายความว่าไงอ่ะ

          “เดี๋ยวสิ นี่พี่คิดจะแกล้งพรีมหรือไง L”

          “หือ พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” พี่พีหันมาตอบพลางทำหน้าทะเล้น หลังจากที่ผมพยายามดึงแขนคนตรงหน้าที่กำลังจะย้ายตัวเองเข้าไปในห้องนอน

          เรื่องอะไรจะยอมเล่า

          “ก็เมื่อกี๊อ่ะ!”

          “เอ๋~ เมื่อกี๊พี่ทำอะไรไปหว่า?”

          “L”

          พี่พีทำแสร้งทำหน้าคิด โดยที่ผมได้แต่ยืนทำหน้าบึ้งอยู่แบบนั้นและไม่คิดที่จะปล่อยให้คนตรงหน้าหนีไปได้ง่ายๆ ด้วย ได้ทีผมเลยดันพี่พีเข้าไปในห้องที่ถูกเปิดประตูไว้ เจ้าตัวเองก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร แต่กลับยอมขยับตามแรงดันของผมไปยังที่นอน ก่อนที่จะทิ้งตัวลงนั่งบนนั้นโดยมีผมที่ย้ายตัวเองขึ้นไปนั่งบนตักพี่พีอย่างถือวิสาสะ มือทั้งสองยกขึ้นโอบลอบคอของคนร่างหนาไว้ ราวกลับกลัวว่าพี่พีจะปล่อยผมอย่างครั้งที่แล้วอีก ตอนนี้อารมณ์ของผมมันมากพอที่จนไม่สามารถหยุดอยู่แค่นี้แล้ว

          “รักพี่พีนะ...”

          เพราะแบบนี้ถึงไม่ยอมปล่อยไปให้ใครทั้งนั้น...

          “อ่า...”พี่พีหลุดครางออกมา เมื่อผมขยับตัว ก่อนที่เจ้าตัวจะมองผมกลับมาราวกับว่าผมกำลังทำอะไรผิดอยู่ “รู้ตัวหรือเปล่าครับ ว่ากำลังนั่งทับอะไรอยู่”

          “นั่งทับ?”

          ผมทำหน้างงส่งไปให้คนตรงหน้า ก่อนจะสะดุ้งโหยงเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังนั่งทับ ‘อะไรบางอย่าง’ ของพี่พีอยู่ แล้วพยายามดันตัวเองให้ลุกออกจากส่วนนั้น แต่คนตรงหน้ากลับเอื้อมมือมาล็อกเอวของผมไว้แน่นจนไม่สามารถขยับออกไปไหนได้ ส่วนนั้นของพี่พีมันดันเนื้อของผมผ่านกางเกงจนรู้สึกได้ ทำให้ผมหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

          บ้าเอ๊ย!

          “ทำ ‘ของ’ พี่ตื่นแล้วคิดจะหนีเหรอ”

          “พรีมเปล่านะ!”

          “ปิดโทรศัพท์หรือยังครับ”

          “ปะ...ปิดแล้ว”

          “J”

          พี่พีทำหน้าเจ้าเล่ห์ ก่อนจะพลิกร่างของผมให้นอนราบลงบนเตียง โดยที่เจ้าตัวคอยกันไว้อยู่แล้วกดริมฝีปากลงมาบนริมฝีปากผมอีกครั้ง โดยที่ครั้งนี้มันกลับทำให้ผมวูบวาบมากกว่าเดิม เมื่อเสื้อของผมถูกรั้งขึ้นมาไว้ที่หน้าอก และถูกถอดออกเมื่อใบหน้าของพี่พีเลื่อนต่ำลงมา ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อปากร้อนๆ ของพี่พีกดลงมาที่แผลที่พี่อิงฟ้าฝากไว้ ความรู้สึกแสบและเสียวเกิดขึ้นเมื่อพี่พีลากลิ้นผ่านจุดนั้นมายังยอดอกของผม โดยใช้ปากและลิ้นดูดและดุนมันเบาๆ ทำเอาผมถึงกับจึกขาลงกับที่นอนด้วยความเสียว พลางยกมือขึ้นมาจับหัวของคนตรงหน้าไว้ราวกลับว่าอยากจะดันออกซะให้ได้แต่การกระทำดันสวนทางกลายเป็นกดลงมาแทน

          “พะ...พอแล้ว...พรีม...เสียว...อ๊า”

          บอกให้พอแต่ปากกลับครางรับเนี่ยนะ!

          คงเป็นอย่างที่เขาว่ายิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ พี่พีเปลี่ยนจากการดูดเป็นขบกัดมันจนผมต้องแอ่นอกขึ้นตามสัญชาตญาณ มืออีกข้างของร่างหนาก็บีบบี้ยอดอกของผมอีกข้างโดยไม่คิดสงสารผมซักนิดว่าผมจะรู้สึกเสียวขนาดไหน ตามตรงเลยครับ ดูแค่นี้ก็รู้แล้วว่าพี่พีเก่งเรื่องบนเตียงสุดๆ คงจะทำให้ใครหลายๆ คนพอใจกับมันมานักต่อนักแล้วสินะ

          รวมถึงผมคนนี้ด้วย

          ไม่อยากจะยอมรับจริงๆ ว่าผมสามารถเสร็จได้ทั้งๆ ที่พี่พีแค่หยอกล้อกับช่วงบนของผม (บวกกับอารมณ์ที่ค้างเมื่อกี๊)

          น่าอายจริงๆ

          “ไวกว่าที่คิดแฮะ”

          “อะไรเล่า!”ผมพูดพลางหลบตาคนตรงหน้า

          “ฮ่าๆๆ”พี่พีผละตัวออกก่อนจะมองผมที่นอนเปลือยท่อนบนอยู่ สายตานั่นมาหยุดอยู่ที่แผลของผม พี่พีมองมันด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่ได้คิดจะถามอะไร ก่อนจะไล่สายตาต่ำลงเลื่อยๆ ทำเอาผมถึงกับหน้าร้อนผ่าวเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังถูกลวนลามด้วยสายตาอยู่ เลยได้แต่ยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองไว้ด้วยความเขิน แล้วมองร่างหนาผ่านมือเล็กนี่ “ปิดหน้าทำไมครับ”

          อายสิ ถามได้!

          “พี่พีอ่ะ ชอบแกล้งพรีม!”

          “พี่เนี่ยนะ แกล้งน้องพรีม?”

          “ก็ใช่สิ L!”

          “ซะงั้น” พี่พีว่าพลางทำหน้าเอือมๆ ก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์อีกครั้ง ทำเอาผมที่นอนอยู่ถึงกลับขยับหนี แต่ขยับได้นิดเดียว ร่างหนาก็ก้มลงมาจูบบนหน้าท้องผมแล้วพูดเบาๆ “แบบนี้ต่างหากที่เรียกว่าแกล้ง”

          “ดะ...เดี๋ยว...อ๊ะ!”

          ความเสียวเก่ายังไม่ทันหาย นี่คิดจะเริ่มอีกแล้วเรอะ!

          ผมเกร็งตัวเมื่อพี่พีใช้ลิ้นลากวนไปวนมาแถวสะดือของผม ปากก็เม้มแน่น เพราะกลัวว่าจะเผลอส่งเสียงน่าอายออกมา แล้วทุกอย่างก็แทบหยุดลงเมื่อพี่พีดึงกางเกงทั้งหมดของผมลงไปรวมกันอยู่ที่ปลายเท้า ตอนนี้ช่วงล่างของผมเลยล้อนจ้อนไร้สิ่งปกปิด

          “ทะ...ทำอะไรอ่ะ!”

          เขินนะโว้ย!

          พี่พีไม่คิดจะตอบคำถามของผมซักนิด ได้แต่กดจูบต่ำลงมาเรื่อยๆ อย่างมีเป้าหมาย มือทั้งสองของร่างหนาเริ่มจับบริเวณสะโพกของผมที่ขยับไปมาเพื่อหลบริมฝีปากนั่นให้อยู่นิ่งๆ ก่อนที่ผมจะสะดุ้งเฮือกเมื่อปากร้อนครอบลงมาบนจุดอ่อนไหวของผม โดยที่ไม่คิดไม่ฝันว่าคนอย่างพี่พีจะกล้าทำแบบนี้ ปากนั่นเริ่มขยับขึ้นลงตามจังหวะ ทำเอาผมถึงกลับนอนตัวเกร็งหลับตาปี๋รอรับความเสียวระรอกใหม่

          “อ๊า...พอ...พอก่อน...”

          ผมพูดแทบไม่เป็นภาษา รู้สึกเหมือนจะขาดใจเมื่อปากนั่นขยับเร็วขึ้นเรื่อยๆ มือก็ควานสะเปะสะปะไปทั่วราวกลับพยายามหาทางหนีทีไล่ ไม่ไหวจริงๆ ความรู้สึกแบบนี้ มันมากเกินไปแล้ว

          “พะ...พี่พี พอ...อ๊า”

          จะครางทำม้ายยยยย

          ตัวผมเริ่มกระตุกและเกร็งอีกครั้ง โดยที่ปากก็พยายามเม้มแน่นไม่ให้เสียงเล็ดรอดออกมา มือของพี่พีเลื่อนมาลูบไล้ตัวผมจนทั่วเพื่อกระตุ้นอารมณ์ ก่อนที่ผมจะถึงจุดสุดยอดอีกครั้งทั้งๆ ที่เพิ่งเสร็จไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ที่สำคัญผมดันปล่อยของเหลวออกมาใส่ปากพี่พีด้วยนี่สิ

          นี่กูทำอะไรลงไปเนี่ยยย(นอนร้องไห้)

          “ไม่รอพี่อีกแล้วนะครับ”

          พี่พีพูดหลังจากที่ถอนปากออกจากส่วนนั้นของผม ก่อนจะคายน้ำรักในปากออกมา โดยไม่มีท่าทีเขินอายซักนิด แต่ผมนี่สิ แถบจะคลานหนีไปหลบอยู่ใต้เตียง

          ถามจริงเถอะ

          ผู้ชายคนนี้ไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อนจริงหรือเปล่าเนี่ย

          เก่งเป็นบ้า!!!

          “มองพี่แบบนั้นหมายความว่าไงอ่ะ?”

          “แค่กำลังคิดอยู่...” ผมพูดทั้งๆ ที่ตอนนี้หัวใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ แถมยังหอบจากการกระทำเมื่อซักครู่ของพี่พีพลางดันตัวเองให้ลุกขึ้นแล้วถอยห่างจากคนตรงหน้า เพราะกลัวว่าตัวเองจะโดนแกล้งอีก

          “คิด?”

          “ก็คิดว่าทำไมพี่พีถึงเก่งเรื่องอย่างว่าจัง เคยไปทำแบบนี้กับผู้ชายคนไหนมาหรือเปล่าเนี่ย”

          ถ้าตอบว่าเคยนี่ผมเงิบนะ!

          “ฮ่าๆๆ” คนตรงหน้าหัวเราะกลบเกลื่อนก่อนจะทำหน้าเขินๆ แล้วมองผมราวกับถามว่า ‘ถามอะไรก็ไม่รู้’ แต่ก็ยอมตอบแต่โดยดี “ไอ้เรื่องอย่างว่าที่ว่าเก่งน่ะ อาจจะเป็นพรสวรรค์ แต่ถ้าถามว่าเคยไปทำแบบนี้กับผู้ชายคนไหนมาหรือเปล่า...”

          “...”

          “น้องพรีมเป็นคนแรกและคนเดียวครับ”

          ...

          เขินเลย...

          “ฮั่นแหนะ พูดแบบนี้คิดจะสารภาพรักพรีมหรือเปล่าเนี่ย” ได้ทีผมเลยแกล้งแหย่คนตรงหน้าแก้เขินโดยลืมไปว่าตอนนี้ตัวเองกำลังนั่งแกผ้าโดยมีพี่พีจ้องอยู่ ทำเอาหน้าชาเลยทีเดียว

          “อ่า พี่ว่าพี่ไม่ได้สื่อแบบนั้นนะ”

          “ชิส์” ผมมองพี่พีแบบค้อนๆ เพราะไม่พอใจในคำตอบเท่าไหร่ก่อนที่คนตรงหน้าจะมองผมกลับมาพลางทำหน้าอ้อนๆ อย่างสื่อความหมาย “ทะ...ทำหน้าแบบนี้หมายความว่าไงอ่ะ!”

อ่านต่อ >> คลิ๊ก <<